Festa di Patata Rossa

De aardappeloogst is bijna voorbij. En Italië zou Italië niet zijn als deze gebeurtenis niet groots zou worden gevierd. In onze buurtgemeente Borgo Pace bijvoorbeeld, wordt in het laatste weekend van augustus drie dagen lang "La Festa di Patata Rossa" gehouden. Een vrolijk en culinair volksfeest ter ere van de fameuze rode aardappel van Sompiano. Dit vijftig zielen tellende dorp staat bekend om zijn patate rossa. Deze bloemige rode aardappel wordt gebruikt in tal van regionale en nationale gerechten. Van sommige lokale gerechten wordt de bereidingswijze geheim gehouden, maar op het feest kunnen de bezoekers al dit lekkers proeven. Uiteraard onder het genot van rijkelijk vloeiende frisse Sangiovese wijn. 




















Hier zijn de boeren trots op hun smakelijke aardknollen en vinden het einde van de oogst wel een drie-daags feest waard. Tijdens dit feest kun je genieten van heel veel typische en zeldzame aardappelgerechten. De meest favoriete is de beroemde Crostolo van Sompiano...een echte specialiteit.

Het is een soort Calzone pizza gevuld met gekookte aardappelen, huisgemaakt worst, mozzarella en kruiden. 
Dan wordt de Calzone dichtgevouwen, gekookt en gegrild op - eveneens lokaal gemaakt - houtskool.






Het originele recept is natuurlijk een geheim en deze wordt goed bewaard. Maar ik heb inmiddels met diverse dorpsbewoners gesproken en op basis van die informatie maak ik mijn eigen variant van deze aardappelpizza voor jullie. Heerlijk en zeer voedzaam.

Aardappelpizza

Ingrediënten:

500 g bloem
15 g suiker
snufje zeezout
4 el olijfolie extra vergine
25 g droge gist
125 ml lauw water
125 ml lauwe melk 

Vulling:

4 middelgrote aardappels
2 Italiaanse saucijsjes
bolletje mozzarella
takje rozemarijn

Bereiden:

Los de gist op in een schaal met het lauwwarme water en de melk. Let op: laat het mengsel niet langer dan drie minuten staan voor gebruik. Strooi de bloem in een hoop op het werkblad. Giet de olie over de bloem en strooi de suiker erover. Voeg het gistmengsel toe en strooi het zout over het deeg. Meng alles goed door elkaar met de handen. Het deeg moet een beetje vochtig zijn maar vooral zacht. Kneed het een paar keer tot het goed gemengd is. Leg het pizzadeeg in een schaal, bestrooi met bloem en dek het af met een droge, schone doek. Laat het tenminste een uur rusten zodat het kan rijzen.

Kook intussen 4 middel grote aardappelen gaar. Knijp ze door de pureeknijper. Verwarm de oven voor op 220 graden. Rol het pizzadeeg uit tot de gewenste vorm. Strooi het aardappelkruim erover samen met kleine stukjes saucijs en mozzarella. Breng op smaak met peper, zout, olijfolie en rozemarijn.

Een bijzondere ervaring!

En ik dacht dat ik alles al een keer had meegemaakt sinds we in Italie wonen. Maar afgelopen week trilde aarde onder Ca' Betania als nooit te voren. Het episch centrum van de zware aardschok lag ongeveer 150 km ten zuidoosten van ons, in de regio Umbrië. Daar is de schade en het verdriet van de slachtoffers enorm. Wij zijn met de schrik vrijgekomen en hebben geluk gehad.

Toch staat je leven op dat moment op z'n kop. Onze gasten hadden de aardbeving natuurlijk ook gevoeld en wilden hun verhaal even kwijt. Familie en vrienden in Nederland waren bezorgd over onze situatie en zij moesten ook gerustgesteld worden.

We zijn weer een paar dagen verder. De volle omvang van de gevolgen van de aardbeving zijn voor iedereen zichtbaar. Het verdriet is zeker niet minder. Maar de mensen gaan hier weer over tot de orde van de dag. Het is tenslotte zomer.

Zo kan ik nog iets leren van de levenskunst van de Italianen. Ze balanceren schijnbaar moeiteloos tussen verdriet en vreugde, om tenslotte het laatste weer de overhand te geven. 

Bedankt voor jullie warme reacties.

En ook ik ga weer over tot de orde van de dag. Ik pak de draad weer op, of liever gezegd de rode kool op. We hadden dinsdag de rode kool geoogst en deze moest verwerkt worden. Eerlijk gezegd had ik niet heel veel inspiratie, maar in een van mijn vele kookboeken kwam ik dit heerlijke recept tegen. 
Met mijn motto...een beetje uit een boek en de rest van mijzelf heb ik deze week weer een heerlijk recept voor jullie.


Rode kool...maar dan heel anders.

Ingrediënten:

1 rode kool in grove stukken 
2 rode uien in dunne ringen
2 tl venkelzaadjes, gekneusd
3 el verse tijmblaadjes
olijfolie extra vergine
25 g roomboter
300 ml groentebouillon
60 ml balsamicoazijn

Bereiding:

Doe een scheut olie en de boter in een grote braadpan en zet het op een middelhoog vuur. Voeg de uienringen, venkelzaadjes en tijm toe en bak het geheel tot de ui zacht is en begint te karameliseren. 
Voeg de rode kool en de bouillon toe. Breng aan de kook en draai het vuur omlaag. Doe de deksel op de pan en bak het geheel ongeveer 30 min. tot de kool bijna helemaal zacht is geworden.
Neem deksel van de pan draai het vuur omhoog en voeg de balsamicoazijn toe. Onder af en toe roeren al het vocht inkoken. De rode kool is nu heerlijk zacht en zoet geworden. 
Proef en breng eventueel op smaak met peper en zout. 
Serveer de rode kool bij een mals gebakken varkenslapje en een gekookt aardappeltje. Eet smakelijk.

Super lekker!

Mi fuma la testa!

Mi fuma la testa...betekent zoiets als 'te veel aan je hoofd hebben'. Pas had ik zo'n moment...afgelopen zaterdag, het was wisseldag. Alle gasten waren vertrokken en in de middag zouden er nieuwe gasten komen. 

Zodra iedereen vertrokken was begonnen we met schoonmaken. Het liep op rolletjes en we waren bijna klaar. Ik had appartement Tre gedweild en toen ik klaar was trok ik de deur achter me dicht...oeps...waar had ik de sleutel?

Je raadt het al... de sleutel zat aan de binnenkant van de deur. En ook nog een beetje gedraaid, zodat we deze er niet uit konden duwen. Klein probleempje dus. 

Appartement Tre heeft ook nog twee grote ramen, maar die blijken steviger dan gedacht. Daarnaast is er een doucheraampje, maar die is nogal klein en zit vrij hoog. Dus moesten we op zoek naar een passende oplossing. En die oplossing heet:...Jolein! 

Gelukkig stond het doucheraampje open en wie kunnen we nou beter door het raampje laten kruipen dan onze mooie slanke Jolein. Ze vond het wel een beetje eng, maar zag er ook wel een uitdaging in.
Gelukkig was met haar hulp ons sleutelprobleempje super snel opgelost. Een uurtje later arriveerden de nieuwe gasten en zij konden gewoon via de deur naar binnen...Pfff!

Onze nieuwe gasten was een grote Engelse familie van drie generaties. Ze hadden die avond een tafel bij ons gereserveerd voor het familie-diner. Ik had al vroeg in de ochtend het dessert gemaakt zodat het kon opstijven in de koeling. Ik had gekozen voor een dessert gebaseerd op het klassiek Italiaanse dolce tiramisu. Maar voor de zomer veel luchtiger en frisser en met veel minder calorieën. Na het eten pas je dus nog gewoon door het doucheraampje.




Zomer-Tiramisu.


Ingrediënten voor 6-8 personen:

500 g volle yoghurt
500 g mascarpone
50   g suiker
4 verse perziken ( of desnoods 1 blik perziken op siroop)
200 ml huisgemaakte perzikensiroop
Lange vingers



Bereiding:

Ik gebruik verse perziken. Snij de perziken in dunne partjes en kook ze in wat suikerwater (100 ml water en 2 el suiker) voor 3 minuten. Na het koken blijft er perzikensiroop over, dat gebruik ik om de lange vingers in te weken.
Meng de yoghurt, mascarpone en suiker door elkaar. Zorg ervoor dat de suiker goed oplost. Neem een ruime schaal (1,5 liter). Week de lange vingers in de siroop en bedek de bodem van de schaal.
Leg hierop een laagje perziken. Bedek met het mascarpone mengsel en maak een nieuwe laag. Eindig als laatste met het mascarpone mengsel en garneer met perziken en een paar gehakte nootjes.

Dit heerlijke dessert kun je met fruit naar keuze maken...ik zou zeggen leef je uit!

Een ' Ik vertrek' moment

De officiële opgang naar onze hooggelegen agriturismo loopt via een oude en kronkelend pad en halverwege moet je de rivier de Metauro oversteken op een doorwaadbare plek. Hartstikke leuk, maar voor onze gasten met hun volgepakte auto's nét even te avontuurlijk. 
Dus voor ons alle reden om de meer gangbare route naar onze mooie Agriturismo Ca'Betania van goede richting-aanwijzingen te voorzien. Dus wij hadden een paar mooie en opvallende en informatieve aanwijzingsborden laten maken om deze vervolgens aan de SS73bis, Bocca Trabaria te plaatsen. Dé perfecte oplossing...dachten wij. De oude borden waren een beetje vaal en verweerd en ons logo stond er niet op. Dus er moesten nieuwe komen. Een mooi klusje voor de zondag middag vonden wij en we waren tevreden met het resultaat.

Maar een spreekwoord zegt: Zondag werk is niet sterk! En dat gold dus ook voor ons klusje. Op maandagochtend gingen we naar het dorp en tot onze grote verbazing zagen we dat onze mooie nieuwe borden al weer weg waren. 
Wat vreemd en waar zijn ze...? 

Na enkele telefoontjes kwamen we er achter dat een overijverige medewerker van ANAS (Italiaanse Rijkswaterstaat) de borden had meegenomen. Dàt kunnen ze dan wel weer snel. Een strenge doch vriendelijke meneer kwam ons later die dag de borden terugbrengen en uitleggen dat deze niet geplaatst mochten worden. De Bocca Trabaria is een Europese route (E78) en daar mag niets aan gewijzigd worden. Hadden ze in Brussel besloten volgen hem. 

Hoe dan ook, ons plannetje ging dus niet door. De oude vaal bruine aanwijzingsborden staan weer op hun oude plek in de berm en de nieuwe borden staan in de schuur. 
En zo liep er ongewild een plannetje in de soep. Maar soms loopt een plannetje ook zéér gewenst in de soep. De courgettesoep wel te verstaan.





In deze tijd van het jaar leveren de courgetteplanten bijna dagelijks een paar vruchten af. Er is eenvoudigweg niet tegen te eten. Maar daar heb ik iets op gevonden. Courgettesoep geserveerd in een courgette. Heerlijk, voedzaam en met de volle smaak van de zomer. En het ziet er nog prachtig uit ook!

Courgettesoep

Ingrediënten:

1 kg courgettes

1 ui

2 teentjes knoflook

1 tl kurkuma

olijfolie extra vergine

zout en peper

Bereiden:

Snipper de uit en snij de knoflook fijn. Maak de courgettes schoon en verwijder de pitten. Snij de courgettes in stukjes van 1 cm. Doe olijfolie in de pan en fruit hierin de ui en knoflook glazig. Voeg de kurkuma toe en fruit even mee. Voeg de courgettes toe en een halve liter water. Laat alles zachtjes 20 min. koken, roer af en toe door. Maak er met de staafmixer een mooie gladde soep van en breng op smaak met zout en peper. 

Serveren:

Schep de soep in een bord, of in een uitgeholde ronde courgette. Garneer af met croutons en een courgettebloem.

 

Ombriana

Onze Agriturismo Ca'Betania ligt aan een mooie en glooiende route, genaamd Ombriana. Deze route is erg populair bij wandelaars en mountainbikers. Onderweg kun je genieten van prachtige vergezichten, heel veel bloemen en, als je geluk hebt, zie je reeën, herten  en grote roofvogels. De Ombriana heeft een lengte van bijna 11 km., met een hoogte verschil van ongeveer 350 m. Het hele jaar door wordt er volop gewandeld en gefietst, maar op één dag in het jaar is het hier een drukte van belang....

Caminata sotto le stelle

Op 10 augustus, tijdens de meteorenzwerm Perseïden,wordt er een avond-wandeling over de Ombriana georganiseerd. "Caminata sotto le stelle", de wandeling onder de sterren.

De wandeling start om 20.00 uur in het dorp en er doen meer dan 200 mensen aan mee. Om 21.00 uur begint het donker te worden en bij helder weer zijn er heel veel vallende sterren te zien. 

Vlak voor middernacht komen de wandelaars weer aan in Mercatello sul Metauro. Daar is - onder de sterrenhemel - door vrijwilligers een heerlijke maaltijd bereid. De wandelaars, maar ook andere belangstellenden, nemen plaats aan lange tafels en genieten samen van een goed glas wijn en een heerlijke maaltijd. Super gezellig en zòòòò Italiaans.

Natuurlijk kun je zo'n wandeling niet lopen op een lege maag. Daarom maak ik een lekkere, voedzame en energierijke snack, voordat we samen met onze gasten aan de wandeling beginnen.

Bladerdeeg pizza

Ingrediënten:
1 rol bladerdeeg
2 aardappelen, gekookt en in plakjes gesneden
250 g spinazie, geblancheerd
2 Italiaanse sausijsjes
150 g cherry-tomaatjes
1 bolletje mozzarella
vers geraspte Parmezaanse kaas  


Bereiding:
Leg bakpapier op een bakplaat en rol het bladerdeeg hierop uit. Verwarm de oven voor op 200 graden. Beleg het bladerdeeg met de ingrediënten en bestrooi de pizza met de Parmezaanse kaas. Breng indien nodig op smaak met zout en peper of kruiden naar smaak.

Deze pizza van bladerdeeg kun je natuurlijk met ingrediënten naar keuze beleggen.
Heb je veel restjes over...gebruik ze op deze pizza. Samen met een frisse salade heb je weer een heerlijke en complete maaltijd.




Buon appetito!

Palio del Somaro

De "Palio del Somaro" is het grote feest van Mercatello sul Metauro.

De beroemdste Palio is die van Siena. Maar de leukste is de Palio van Mercatello sul Metauro, want in tegenstelling tot Siena rijden ze bij ons op ezels. Maar de Palio is meer dan een race alleen. Het is een wedstrijd met diverse onderdelen tussen de wijken van het dorp, de zg. cantons, en tegelijkertijd een feest van verbroedering en gezelligheid. 

De hele week strijden de vier cantons tegen elkaar in diverse onderdelen. Alle avonden zijn er voetbal-, en volleybal wedstrijden en kinderspelen. Andere onderdelen van deze Palio zijn: tagliatelle maken, karretjesrace, boomstam zagen, salami vangen, wijnvat rollen. 

Wij wonen in het canton La Barroccia (groene shirts) en we hebben dit jaar (alweer) gewonnen!

       

De wedstrijd is heel serieus, want het gaat natuurlijk om de eeuwige roem (dwz. tot volgend jaar).

Wie boven aanstaat in het tussenklassement , mag als eerste de ezel kiezen voor de ezel race. Maar even zo belangrijk is het kiezen van de juiste startplek.

Dan is het tijd voor "il Palio". 

De berijders maken zich op voor de race. Ze verkennen het parcours en maken kennis met de ezel die ze hebben uitgekozen. De ezel is bij de berijders niet bekent en dus is bij het uitkiezen een behoorlijk dosis geluk van groot belang. De ezels worden zonder zadel bereden en dat is niet eenvoudig. Het gebeurt dan ook wel eens dat een van de berijders van de ezel afvalt en rennend achter de ezel de finish passeert.

Het parcours is niet lang, maar bevat een aantal hele scherpe bochten. Het rondje wordt 2 keer gereden. Zodra de finish wordt gepasseerd barst er een feest van jewelste los op de renbaan. De inwoners van het winnende canton rennen naar de berijder en zijn ezel om hen te feliciteren en te bedanken. Dan maken de deelnemers van het winnende canton een ere ronde met de vaandel over het parcours en door het dorp. Alle felicitaties worden in ontvangst genomen. Het is een vrolijk spektakel en een feestelijk schouwspel.

Op deze dagen en avonden wordt er door de meeste Mercatelezen, en wij dus ook, in het dorp bij de diverse eetgelegenheden gegeten. Restaurants en cateraars zetten tafels op straat en hieraan kunnen de vele bezoekers plaats nemen en genieten van al het lekkere eten. Ook dat is een belangrijk onderdeel van "il Palio"...samen eten op het plein.

Wij doen daar, vaak samen met onze gasten, graag aan mee. Daarom lunchen we deze dagen licht om 's avond flink te kunnen genieten van al het lekkers in het dorp. Deze keer had ik een verse salade gemaakt van courgettes uit eigen tuin.

Gemarineerde courgette salade 

Een heerlijk, naar knoflook geurende, zomerse salade van courgette en tomaat. Prima van tevoren te maken, zodat de smaken goed kunnen intrekken, en dan serveren op kamertemperatuur.

Ingredienten:

2 kleine courgettes
doosje Roma-tomaatjes of rijpe kerstomaatjes
1 dl olijfolie
scheutje balsamico-azijn
3 teentjes knoflook
zout & peper

Bereiding:
Schaaf de courgette in de lengte met de kaasschaaf in lange dunne plakken (met schil en al).
Snij de tomaatjes doormidden.
Doe ze samen in een kom.
Laat de olijfolie warm worden in een pannetje en knijp er de knoflook boven uit.
Laat even zachtjes trekken. Let op: niet kokendheet maken, frituurhitte is beslist niet de bedoeling.
Haal van het vuur en meng met balsamico-azijn, zout & peper.
Giet dit over de groenten.
Zet de kom in de koelkast en laat minimaal 1 uur marineren.


Serveren: op kamertemperatuur met een lekker stuk brood.

Tip:

Ik gebruik kleine courgettes, deze zijn minder waterig en smaakvoller dan grote courgettes.

Goede tijden...Courgette tijden

Deze week zijn mijn ouders, mijn tante en mijn oom bij ons op bezoek geweest. We hebben een aantal heerlijke dagen met elkaar doorgebracht. Ik vond het fijn dat ze hier waren, dat gebeurd niet zo vaak. Ik heb ze kunnen verrassen met mijn kookkunst. Zelfs mijn vader, die zegt dat hij geen "pasta-man" is,  smulde van mijn zelfgemaakte pasta's. We hebben heerlijk kunnen bijpraten en ook veel gesproken over het eten en het bereiden daarvan. Vooral over het conserveren en inmaken van voedsel weten ze heel veel. Zo heb ik deze week weer veel nieuwe methodes geleerd. Later kom ik hier wel eens weer op terug. 
Wij hebben een hele grote groente tuin waar we nu inmiddels volop uit kunnen oogsten. Alles komt natuurlijk tegelijk en dus moet een groot deel van de oogst bewaard worden voor een later moment. 
Mijn moeder en tante hebben nog wat boontjes voor mij gepunt, maar eigenlijk zijn ze net iets te vroeg vertrokken...er staan alweer een paar emmers verse bonen klaar om gepunt te worden.
Maar we hebben niet alleen veel bonen op dit moment ook de courgetteplant staat volop in bloei en produceert veel vruchten.

De courgette is een grote plant die, onder de juiste omstandigheden, voor een hele grote opbrengst kan zorgen. Sommige planten geven wel meer dan 20 vruchten per seizoen. Hoe meer je plukt (vrucht niet te groot laten worden!), des te meer vruchten de plant zal geven. Als je stopt met plukken zal de plant haar energie gebruiken om zaden te willen produceren en daardoor weinig maar zeer grote courgettes geven. Blijven plukken dus. 

De courgette is een verrassend veelzijdige groente. Nog niet zo lang geleden wisten we eigenlijk niet zo goed wat we er mee konden doen. Maar er bestaan heel veel recepten en er zijn talrijke mogelijkheden. De courgette zelf heeft niet zo heel veel smaak, maar heeft de handige eigenschap smaken aan te nemen van andere smaakmakers. En dus kan ze gebruikt worden in soepen, stoofschotels, roerbak gerechten, ovenschotels, etc. 

De courgetteplant maakt fraaie, grote gele-oranje bloemen. Bij de vrouwelijke bloem zit er een kleine courgette aan vast, maar bij de mannelijke bloemen is dat niet het geval. Je kunt deze bloemen lekker frituren en daarna als voorgerecht eten. Zeker als je courgettes zelf kweekt is dat echt een aanrader! 
Ze hebben een hele zachte smaak en zijn heerlijk om te frituren in bierbeslag. Maar omdat de bloemen vrij groot zijn, zijn ze leuk om te vullen.

Tip: als je ze uit eigen kweek oogst, moet je dat ’s ochtends vroeg de bloemen plukken. Dan staan ze mooi ver open en zijn ze nog goed vers. Dan is ook de stamper, die niet eetbaar is, makkelijk te verwijderen.

Gefrituurde courgette bloemen

Bierbeslag om te frituren

Ingredienten:

250 gr. bloem
10 gr suiker
1 ei
1 tl. zout
200 ml. bier 2 el. azijn
eventueel (100 gr.) Parmezaanse kaas (optioneel)
1 lt. pinda of plantaardige olie

Bereiden:
Doe de bloem, suiker, zout en de kaas in een schaal. Voeg het ei toe en meng alles goed door elkaar. Voeg beetje bij beetje het bier toe aan het bloemmengsel en meng dit tot een dikte die lijkt op pannenkoekenbeslag. 
Roer vlak voor het gebruik de azijn erdoor. 

Mijn geheim: De reden dat ik azijn toevoeg aan het beslag is om te voorkomen dat de olie het beslag binnendringt tijdens het frituren.

Verhit de olie in een pan totdat deze goed heet is. 
Tip: Dit kun je controleren door een houten lepel in de olie te dopen. Als de olie rond de lepel begint te borrelen is ze op temperatuur.

Doop de bloemen in het beslag en bak ze aan alle zijden mooi bruin.

Bak er niet meer dan 4 tegelijk, je olie zal dan te snel afkoelen. 

Serveer de bloemen op een mooie schaal of als onderdeel van een anti-pasti.

Buon appetito!